It’s official: T4 is unofficially dead. In the July 2009 Tapestry Board Report, Howard writes:
Tapestry 3 and Tapestry 4 are unofficially dead; there is limited support available on the mailing lists, but none of the committers have bandwidth for maintaining or evolving the code.
Just a quick note to let you know that my claim of T4 being unmaintained (see previous post) is supported by the latest Tapestry report as posted by Howard, see http://mail-archives.apache.org/mod_mbox/tapestry-dev/200901.mbox/<04FCE69E-646F-4843-A2B6-2E05057A19D5@comcast.net>. “There is a backlog of issues in JIRA but nobody has stepped forward to work on them” would be better rephrased as “There is a backlog of issues in JIRA but none of the committers has stepped forward to grok the patches.” TAPESTRY-2548 to name but one.
(This originally appeared December 8, 2008 as a comment in Howard’s blog on a posting about reimplementing some functionalitity that is (partly) also implemented by OGNL. I saved the comment here so it can be referenced. The move was triggered by this post on the tapestry-user mailing list on the subject of T4 being dead. That particular post uses the F word as an argument why T4 is not dead and how to revive it. In reality, free as in beer is never an argument and the revivement recipe does not work anymore for T4, as explained below.)
May I use this opportunity to explain why OGNL is dead?
Despite that it is being maintained, as you say, it looks pretty dead.
I switched a big application from T3 to T4 this summer and I am utterly disappointed. The reason to switch was the portlet support in T4. Yet, out of the box, Tapestry 4 can not run portlets, as I reported in TAPESTRY-2548 on August 1 this year [2008]. That issue is still unresolved.
One of the best things of open source is that one can fork. I have forked Tapestry-4 and OGNL for my own use since I can no longer be bothered to report issues to a project that is not maintained. Yes, my T4 runs portlets smoothly and, yes, my T4 does not compile any OGNL expression and, yes, my T4 runs without swamping exceptions on the console output.
Drop me a note if you’re interested in the patches.
Regards,
T
PS Howard, please adjust http://tapestry.apache.org. It says that T4.1 is active. Which it isn’t. T4 is broken + unmaintained == dead too.
Het burgerinitiatief is een interessante poging de burger meer te betrekken bij ‘s lands bestuur. Eerdere pogingen faalden (burgemeestersreferendum) of zijn blijkbaar niet goed genoeg (algemeen kiesrecht). Het burgerinitiatief (Wikipedia, Tweede Kamer) gebiedt de Tweede Kamer een onderwerp te behandelen dat door een kiesgerechtigde en 40000 steunbetuigers aangedragen wordt. Gelukkig duurt het even voordat je 40000 steunbetuigingen hebt, anders zat de Tweede Kamer elke dag aan belangwekkende onderwerpen als Burgerinitiatief voor een stop op winning van fossiele brandstoffen, olie en gas.
Het laatste wapen in de strijd voor burgerlijke betrokkenheid is het toestaan van digitale steunbetuigingen. Je vraagt je af hoe dat kan: als de waterschapsverkiezingen nog niet betrouwbaar per internet gehouden kunnen worden, dan zou het verzamelen van de NAW gegevens plus geboortedatum en handtekening van 40000 verschillende mensen van 18 jaar of ouder met de Nederlandse nationaliteit wel kunnen? Door een willekeurige partij? Toch kan de digitale steunbetuiging beter werken dan de waterschapstem. “Deze worden met steekproeven gecontroleerd en dan wordt de papieren handtekening erbij gevraagd.” Hopelijk op statistisch verantwoorde wijze.
Overigens, “Digitale handtekeningen zijn nog niet mogelijk, maar de Tweede Kamer gaat onderzoeken of dit in de toekomst wel kan.” Ik stel voor dat de Kamer een burgerinitiatief.nl opzet waar met het DigiD steun betuigd kan worden. Het DigiD is tenslotte een soort van digitale handtekening die andere delen van de overheid al accepteren. Het scheelt een hoop werk, zowel vooraf voor de burgerinitiatiefnemer als ook achteraf voor de handtekeningencontroleurs van de Kamer.
Het grote nadeel van mensen mee laten doen op internet is dat het zo gemakkelijk is. Hyves meldde deze week dat half Nederland een profiel op Hyves heeft. Dat zijn 8 miljoen mensen die op internet mee doen. Het woord van 2008 (ik noem het hier niet want ik gun het niet nog een hit) is ongetwijfeld het resultaat van een aanmoediging elders. Het is zo eenvoudig om via een linkje op een populaire site tienduizenden te laten meedoen. Het resultaat, buiten de leuke incrowd overwinning voor de verwijzende site, is waardeloos.
De nieuwste meedoenactie heet powned en is van geenstijl. Krijg 50000 mensen zo ver om lid te zijn van een vereniging met een minimumjaarbijdrage van € 5,72 en je mag een omroep beginnen. “Waarom een publieke omroep? Gewoon, omdat het kan! En omdat wij ook wel eens een greep willen doen in de 500 miljoen die jaarlijks over de slagboom van het Mediapark wordt gekieperd.” Was er niet eind 2008 een brandbrief van de gedrukte media over oneerlijke concurrentie door subsidiëring van de publieke omroepen? Ik stel hierbij de NRC voor om jaarlijks €5,72 van mijn abonnementsgeld te besteden aan mijn lidmaatschap van een nieuw op te richten omroepvereniging. De subsidie levert vast meer op dan die €286000 aan afgedragen abonnementsgeld. De internetactiviteiten kunnen voortaan gesubsidieerd door de omroep NRC gedaan worden. Als de papieren krant zijn stukken dan ook nog een beetje handig inkoopt kan tegelijk het abonnementsgeld omlaag.
Wat rest zijn wat details als opt-in en opt-out…
Internetbankieren is in. Het is zo in dat er op TV reclame gemaakt wordt hoe de veiligheid te controleren. Internetbankieren is niet eens hip. Het is normaal. International Card Services (het bedrijf achter de ANWB Visa Card) kan natuurlijk niet achterblijven, dus men stuurt een mailing om hun electronisch rekeningoverzicht te promoten. Goed idee! Eindelijk on-line inzicht in de uitgaven. Aanmelden!
De kermis is koud. De website lijkt ontworpen voor schermafmetingen die 10 jaar geleden al niet meer courant waren. Het rekeningoverzicht is welliswaar on-line beschikbaar maar het wordt net als de papieren versie slechts éénmaal per maand ververst. Toegevoegde waarde: nul.
Hé, wacht, je kan je betaalwijze instellen. Nu krijg ik elke maand een acceptgiro en dat is niet handig. Even de juiste keuze aanvinken, bevestigen, en, BOEM!, een fout. Mooi is dat. Het enige wat nuttig zou kunnen zijn werkt niet. Later nog een keer proberen.
Minder dan een maand later komt een e-mail in de e-mailbox vallen met de vrolijke aankondiging: uw rekening overzicht is weer beschikbaar. Fantastisch. Het is er eerder dan de papieren versie (met acceptgiro), dus toch even de getallen bekijken. Nu ik er toch ben, ook even die incasso regelen.
Er is een technische storing. (foutcode 20080611233740-IWABE0002E). Onze excuses voor het ongemak. Probeert u het later nog eens.
Grrr.
According to the text accompanying this photo on Shorpy, “[Jack Delano took about a thousand pictures] for the Office of War Information in March 1943, riding a freight [train] from Chicago to California. Most of them were in black-and-white. He used a Graflex Speed Graphic press camera that took 4×5 inch film.” The ones posted on Shorpy (tagged Jack Delano) are mostly colour pictures. They’re beautiful.
Op het gebied van routeplannen is er nogal wat veranderd in de afgelopen, zeg, 5 jaar. Iedereen heeft een navigatie systeem, zo’n ding dat voor je bijrijder de kaart leest. Maar, alhoewel vorm en gemak een grote ontwikkeling hebben doorgemaakt, vind ik een andere ontwikkeling belangwekkender.
Sinds Google via Earth en Maps de wereld van satelietbeelden voorziet, weet je niet alleen hoe je op de plaats van bestemming kan komen, maar ook hoe het op de plaats van bestemming is. Je kan je voorbereiden: Je kan zien waar parkeerplaats is en je kan een indruk krijgen van de omgeving: hoogbouw of juist laagbouw, veel groen of juist asfalt, etc. Die informatie betekent meer dan alleen maar een andere vorm van de aloude wegenkaart.
Computeren vergt nogal wat van de I/O capaciteiten van de mens. Handen, ogen en oren zijn eigenlijk allemaal onontbeerlijk. Mocht je er een moeten missen, dan maar de oren, zoals iedereen in een kantoortuin weet. Bij de andere interfaces ligt het ingewikkelder. Als blinde heb je niets aan een gewoon scherm en als slechtziende heb je niets aan een scherm dat zijn spulletjes gewóón laat zien, zonder aanpassing.
Windows (Vista) doet zijn best om de slechtziende te hulp te schieten. Als je nog niet terug hoeft te vallen op je oren staan er allerlei hulpmiddelen ter beschikking om het scherm aan te passen. Toch zitten er nogal wat haken en ogen aan deze mogelijkheden.
Zo is er het vergrootglas. Het is dockable, zodat het een stuk van het scherm bezet en tegelijk het bureaublad kleiner maakt zodat het nooit in de weg kan liggen. Da’s mooi. Maar het is niet zo handig geïmplementeerd: het neemt een screenshotje van de omgeving van de muisaanwijzer en vertoont dat stukje—vergroot—in zijn venster. Onder het vergrootglas zit de aanwijzer alleen maar in de weg, dus die wordt niet getoond. Maar om dat screenshotje zonder muisaanwijzer te maken wordt de muisaanwijzer tijdelijk onzichtbaar gemaakt en dát is de foute keuze. Het betekent namelijk dat wanneer je typt of de muis beweegt de muisaanwijzer tijdelijk verdwijnt. Dat resulteert in een onregelmatig knipperende muisaanwijzer. Als je de muis snel beweegt verdwijnt ‘ie zelfs helemaal!
Als niet-slechtziende wordt ik er bloednerveus van. Als je denkt slim te zijn en de pointer trail aanzet dan kom je van een koude kermis thuis: de pointer trail doet het niet als het vergrootglas aanstaat. Voeg daaraan toe dat je een knop in het toegankelijkheidscentrum moet klikken om hem aan te zetten, zodat je meer dan één actie nodig hebt om het vergrootglas aan te zetten (want de meeste tijd wil je hem uit hebben staan), en de bruikbaarheid van het vergrootglas is gereduceerd tot vrijwel nul.
Er zijn meer problemen met het vergrootglas. Zo is het pixel gebaseerd. Als je het wilt gebruiken om tekst te lezen, een beetje als een leeslineaal, dan heb je pech.  De 8-punts tekst 4 keer vergroot is nog geen 32-punts tekst. In plaats daarvan is het een blokkendoos die nog het meeste lijkt op de striping van een new-yorkse taxi.
[Edit] Mijn eigen engelstalige XP Pro denkt er toch anders over dan de nederlandstalige Vista Home Premium naar aanleiding waarvan ik bovenstaande schreef. Zo is er van het knipperen van de mouse pointer geen sprake, al is de pointer trail nog steeds stuk. De mouse pointer is wel permanent zichtbaar in het vergrootglas en eigenlijk is dat eerder fijn dan niet. Daarnaast verschijnt er een paneeltje bij het opstarten dat in niet-vergrote letters vriendelijk vertelt dat het maar speelgoed is. Daar ben ik het mee eens. Ik ben benieuwd hoe ver serieuze magnifiers komen. Als ik kijk naar enkele referenties op Microsoft’s web site dan houd ik mijn hart vast. Ik ben benieuwd hoe goed de Mac hierin is.
Startpagina natuurlijk: monumenten.startpagina.nl.
Funda biedt de mogelijkheid te zoeken op perioden: vóór 1906, van 1906-1930, 1930 tot 1944, etc. Jaap doet vóór 1930, 1930-1960, etc. Wat zou het leuk zijn als je de grens gewoon in kon vullen: doet u mij alles maar van vóór 1945 in een straal van 250km rond Amsterdam, wat de laatste twee dagen is toegevoegd.
Nee, u hoeft het niet in te pakken, een gepersonaliseerde RSS feed is prima.
Een makelaar die zich puur richt op aan- en verkoop en -huur van monumentaal, cultureel, industrieel, religieus en militair erfgoed is Redres Herontwikkeling.
Informatie vanuit de overheid: monumenten anno nu.