Tiggr’s blog

Internetbankieren is in.  Het is zo in dat er op TV reclame gemaakt wordt hoe de veiligheid te controleren.  Internetbankieren is niet eens hip.  Het is normaal.  International Card Services (het bedrijf achter de ANWB Visa Card) kan natuurlijk niet achterblijven, dus men stuurt een mailing om hun electronisch rekeningoverzicht te promoten.  Goed idee!  Eindelijk on-line inzicht in de uitgaven.  Aanmelden!

De kermis is koud.  De website lijkt ontworpen voor schermafmetingen die 10 jaar geleden al niet meer courant waren.  Het rekeningoverzicht is welliswaar on-line beschikbaar maar het wordt net als de papieren versie slechts éénmaal per maand ververst.  Toegevoegde waarde: nul.

Hé, wacht, je kan je betaalwijze instellen.  Nu krijg ik elke maand een acceptgiro en dat is niet handig.  Even de juiste keuze aanvinken, bevestigen, en, BOEM!, een fout.  Mooi is dat.  Het enige wat nuttig zou kunnen zijn werkt niet.  Later nog een keer proberen.

Minder dan een maand later komt een e-mail in de e-mailbox vallen met de vrolijke aankondiging: uw rekening overzicht is weer beschikbaar.  Fantastisch.  Het is er eerder dan de papieren versie (met acceptgiro), dus toch even de getallen bekijken.  Nu ik er toch ben, ook even die incasso regelen.

Er is een technische storing. (foutcode 20080611233740-IWABE0002E). Onze excuses voor het ongemak. Probeert u het later nog eens.

Grrr.

Op het gebied van routeplannen is er nogal wat veranderd in de afgelopen, zeg, 5 jaar.  Iedereen heeft een navigatie systeem, zo’n ding dat voor je bijrijder de kaart leest.  Maar, alhoewel vorm en gemak een grote ontwikkeling hebben doorgemaakt, vind ik een andere ontwikkeling belangwekkender.

Sinds Google via Earth en Maps de wereld van satelietbeelden voorziet, weet je niet alleen hoe je op de plaats van bestemming kan komen, maar ook hoe het op de plaats van bestemming is.  Je kan je voorbereiden: Je kan zien waar parkeerplaats is en je kan een indruk krijgen van de omgeving: hoogbouw of juist laagbouw, veel groen of juist asfalt, etc. Die informatie betekent meer dan alleen maar een andere vorm van de aloude wegenkaart.

Computeren vergt nogal wat van de I/O capaciteiten van de mens.  Handen, ogen en oren zijn eigenlijk allemaal onontbeerlijk.  Mocht je er een moeten missen, dan maar de oren, zoals iedereen in een kantoortuin weet.  Bij de andere interfaces ligt het ingewikkelder.  Als blinde heb je niets aan een gewoon scherm en als slechtziende heb je niets aan een scherm dat zijn spulletjes gewóón laat zien, zonder aanpassing.

Windows (Vista) doet zijn best om de slechtziende te hulp te schieten.  Als je nog niet terug hoeft te vallen op je oren staan er allerlei hulpmiddelen ter beschikking om het scherm aan te passen.  Toch zitten er nogal wat haken en ogen aan deze mogelijkheden.

Zo is er het vergrootglas.  Het is dockable, zodat het een stuk van het scherm bezet en tegelijk het bureaublad kleiner maakt zodat het nooit in de weg kan liggen.  Da’s mooi.  Maar het is niet zo handig geïmplementeerd: het neemt een screenshotje van de omgeving van de muisaanwijzer en vertoont dat stukje—vergroot—in zijn venster.  Onder het vergrootglas zit de aanwijzer alleen maar in de weg, dus die wordt niet getoond.  Maar om dat screenshotje zonder muisaanwijzer te maken wordt de muisaanwijzer tijdelijk onzichtbaar gemaakt en dát is de foute keuze.  Het betekent namelijk dat wanneer je typt of de muis beweegt de muisaanwijzer tijdelijk verdwijnt.  Dat resulteert in een onregelmatig knipperende muisaanwijzer.  Als je de muis snel beweegt verdwijnt ‘ie zelfs helemaal!

Als niet-slechtziende wordt ik er bloednerveus van.  Als je denkt slim te zijn en de pointer trail aanzet dan kom je van een koude kermis thuis: de pointer trail doet het niet als het vergrootglas aanstaat.  Voeg daaraan toe dat je een knop in het toegankelijkheidscentrum moet klikken om hem aan te zetten, zodat je meer dan één actie nodig hebt om het vergrootglas aan te zetten (want de meeste tijd wil je hem uit hebben staan), en de bruikbaarheid van het vergrootglas is gereduceerd tot vrijwel nul.

Er zijn meer problemen met het vergrootglas.  Zo is het pixel gebaseerd.  Als je het wilt gebruiken om tekst te lezen, een beetje als een leeslineaal, dan heb je pech.  De 8-punts tekst 4 keer vergroot is nog geen 32-punts tekst.  In plaats daarvan is het een blokkendoos die nog het meeste lijkt op de striping van een new-yorkse taxi.

[Edit] Mijn eigen engelstalige XP Pro denkt er toch anders over dan de nederlandstalige Vista Home Premium naar aanleiding waarvan ik bovenstaande schreef.  Zo is er van het knipperen van de mouse pointer geen sprake, al is de pointer trail nog steeds stuk.  De mouse pointer is wel permanent zichtbaar in het vergrootglas en eigenlijk is dat eerder fijn dan niet.  Daarnaast verschijnt er een paneeltje bij het opstarten dat in niet-vergrote letters vriendelijk vertelt dat het maar speelgoed is.  Daar ben ik het mee eens.  Ik ben benieuwd hoe ver serieuze magnifiers komen.  Als ik kijk naar enkele referenties op Microsoft’s web site dan houd ik mijn hart vast.  Ik ben benieuwd hoe goed de Mac hierin is.

Startpagina natuurlijk: monumenten.startpagina.nl.

Funda biedt de mogelijkheid te zoeken op perioden: vóór 1906, van 1906-1930, 1930 tot 1944, etc. Jaap doet vóór 1930, 1930-1960, etc. Wat zou het leuk zijn als je de grens gewoon in kon vullen: doet u mij alles maar van vóór 1945 in een straal van 250km rond Amsterdam, wat de laatste twee dagen is toegevoegd.

Nee, u hoeft het niet in te pakken, een gepersonaliseerde RSS feed is prima.

Een makelaar die zich puur richt op aan- en verkoop en -huur van monumentaal, cultureel, industrieel, religieus en militair erfgoed is Redres Herontwikkeling.

Informatie vanuit de overheid: monumenten anno nu.

Monumenten zijn leuk.  Ik heb er een.  Vorig jaar verbouwd.  Resultaat adembenemend.  Afgelopen dinsdag een programma gezien bij RTL 4 over de aanschaf, verbouwing en verkoop van een listed building (engels voor rijksmonument) ergens in GB.  Alhoewel het resultaat van de verbouwing in kwestie minder adembenemend was dan mijn eigen ervaring, zorgt de combinatie van die twee toch wel voor enige beroering.  Tijd om linkjes te gaan verzamelen.

Zo is er Bewoond Bewaard, een vereniging van eigenaren-bewoners van monumenten, met vraag en aanbod.  En een heuse Monumentenmakelaar, al makelt hij ook niet-monumenten.  Gevestigd in Middelburg, met regionaal aanbod.

Doudou whale is kwijt!  Waarschijnlijk verloren bij een wandeltochtje naar het plein.  Gelukkig is het probleem een dag later al weer opgelost.  De reddende engel heet Anneke Tanneke.

Belastingdienst Aangifteprogramma 2006.  Na avonden uitzoeken, excelen en invullen is het tijd om de aangifte IB2006 te verzenden.  Usercode en wachtwoord van beide digid’s ingevuld.  Er wordt iets ingepakt en de communicatie gestart - we zitten al op 49%.  Boem.  Foutcode 4009.  Zie de help voor meer informatie.

Die foutcodes zijn er in vele smaken.  Van 2000 tot en met 2999 is er een probleem dat misschien wel voorbijgaat; het advies is het later nog eens te proberen.  Bij 3000 tot en 3999 geldt hetzelfde met het extra advies eens te controleren of er een nieuwere versie van het programma beschikbaar is.  Bij 4000 beginnen de digid codes.  Van een concrete 4002 “onbekende digid gebruikersnaam” tot minder concrete “er is een probleem met de digid server” en het advies “probeer het later nogmaals; als het probleem aanhoudt, neem dan contact op met de digid-helpdesk”.  Van toepassing op de codes 4001, 4003-4007, 4009-4079, 4112, 5001, etc.  Fijn.

Na tien keer later is er niets veranderd.  Als ik voor beide wachtwoorden onzin invul krijg ik netjes 5009 “het ingevoerde digid-wachtwoord is onjuist”.  Iets werkt toch behoorlijk goed daar.

Na een paar weken advies 4009 ter harte genomen te hebben gaat het probleem niet vanzelf voorbij.  Het is kwart voor negen ’s avonds: alle telefonische helpdesken zijn gesloten.  Tijd voor actie.  Hoe kan ik testen of er toch niet iets aan de hand is met de gebruikerscodes?  Op de site van de uitgever natuurlijk.  Ingelogd als mezelf.  Prima.  Ingelogd als mijn lief.  Prima.

Hé, zag dat scherm er net niet anders uit?

Vriendelijke vette letters zeggen activeren.  Het kwartje valt.  Eén minuut later is de aangifte op weg naar de belastingdienst.

Toch nog even de help gecontroleerd.  “Er is een probleem opgetreden in de communicatie met de belastingdienstserver.”  “Controleer of uw digid geactiveerd is (zie www.digid.nl) en/of probeer het later nog eens.”  Blijkbaar ligt bij de belastingdienst 4009 ergens tussen 6000 en 6999.

Ik had ooit een Kensington Expert Mouse (werkelijke uiterlijk).  Speciaal in de States gekocht, want daar was ‘ie maar honderd dollar.  Dat was lang geleden toen de dollar boven de twee gulden stond en muizen een PS/2 of seriële aansluiting hadden.  Inmiddels hebben mijn dagelijkse computers geen PS/2 meer, dus mijn Kensington gebruik ik nooit meer.

In de Volkskrant staat vandaag een artikel over de Kensington Orbit Optical.  Gewoon verkrijgbaar in Nederland, voor iets van vijfentwintig euro.  Eentje voor op de verlanglijst.  Of twee

EMMA biedt een kantooragenda die geïntegreerd is met de dossiers in het CRM.  Een terugkerende vraag is hoe deze agenda te delen met Outlook.  Het lijkt erop dat Outlook 2007 goede faciliteiten biedt om dit te doen, getuige de mogelijkheden van internetagenda’s.  Eentje voor op de todo lijst.